Αστείες ιστορίες του κρασάδικου – #8 Κύγιε Ελέησον!

Αστείες ιστορίες του κρασάδικου – #8 Κύγιε Ελέησον!

Ευλόγησον!

Αύγουστος, ζέστη αφόρητη! Έχω δεν έχω επιστρέψει από τις διακοπές μου και ψήνομαι στην Αγίου Φανουρίου, μεγάλη η χάρη του! Οι δρόμοι έρημοι… Far West! Οι αχυρόμπαλες λείπουν από το σκηνικό! Μονάχα μερικοί ταλαίπωροι περιφέρονται στην αγορά του Παγκρατίου…αποζητώντας μια κουβέντα και λίγο κρασάκι για  να σβήσουν την κάψα τους…

Διάχυτο φως και ζέστη παντού… Ξαφνικά νιώθω να σκοτεινιάζει ο τόπος! Κάτι σαν μια μαυρίλα να εμποδίζει το φως του ήλιου να μπει μέσα…
Στρέφω το βλέμμα μου στη πόρτα και αντικρίζω παπά-μοναχό XXL! Ψηλός, φαρδύς, έχει φράξει την είσοδο του μαγαζιού!
– Κύγιε Ελέησον! Καλημέγα σας κύγιε! Καλό φθινόπωγο!
– Καλημέρα σας Πάτερ! Επίσης! Με υγεία πάνω απ’ όλα!
– Να είσαι καλά τέκνο μου! Είμαι της πεγιοχής και πεγνώντας είπα να σας πω μια καγημέγα. Α…λοιπόν… για να δούμε…
– Πείτε μου Πάτερ και ό,τι θέλετε να το δούμε.
– Ωγαίο το μαγαζάκι σας!
– Ευχαριστώ Πάτερ!
priest_1

Ο Αγιασμός…

– Εμ…δε μου λες…; Αγιασμό έχεις κάνει εδώ;
– Ναι Πάτερ, όταν είχα πρωτοανοίξει, πριν μερικά χρόνια.
– Μα ναι, αλλά πγέπει να κάνεις πιο συχνά αγιασμό, για το καλό.
– Να σας πω δεν το σκέφτηκα, αλλά ναι, ίσως… θα δω… κάποια στιγμή…
Δεν προλαβαίνω να αποσώσω την κουβέντα μου και…
– Εὐλογητός ὁ Θεός, στους αἰῶνες τῶν αἰώνων… Κύγιε Ελέησον… Αμήν…. Αμήν…
– Μα τι κάνετε Πάτερ…ε…μισό λεπτό…δεν θα ήθελα να κάνω τώρα αγιασμό…
– Μην ανησυχείς καθόλου! Μην ανησυχείς! Δεν θέλω χγήματα, για το καλό το κάνω!

Ο απρόσκλητος!

…και όσο γίνονται αυτά, να ‘σου μέσα στη φερομόνη και ο Στρατηγός από πίσω…πέφτει στα γόνατα και φίλα το χέρι του παπά.
– Απ, απ!!! Πάτερ μου, πάτερ!  Την ευλογία σας!!!
– Ευλόγησον!
Προσπαθώ να αφομοιώσω το σκηνικό της παράνοιας που εκτυλίσσεται μπροστά μου!!!
– Όχι τώρα Στρατηγέ, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή!
– Γιατί, γιατί;;; Μια χαρά είναι η στιγμή! Τι έχει;;; Θέλω να λειτουργηθώ και εγώ! Να με αγιάσει ο Πάτερ με την αγιαστούρα!
– Βλέπεις καμιά αγιαστούρα Στρατηγέ;
Του κάκου! Καμία οπισθοχώρηση ο Στρατηγός! Έχει κολλήσει πάνω στον παπά και ψέλνει ταυτοχρόνως!!
– Δε μου λες Πάτερ; Τι σόι αγιασμό κάνουμε…; Μήτε κανάτι με νερό έχουμε, μήτε βασιλικό, μήτε…
– Μην σε νοιάζει τέκνο μου αυτά δεν έχουν σημασία! Κύγιε εἰσάκουσον τῆς πγοσευχῆς μου… Κύγιε Ελέησον…
Από τη μία ο Πάτερ να ψέλνει ξερά, άνευ εξοπλισμού, από την άλλη ο Στρατηγός να σταυροκοπιέται… Και ενώ συμβαίνουν αυτά, παρατηρώ πως ο Πάτερ ψέλνει άλλα αντί άλλων, ενώ κρατά ανάποδα και το Ευαγγέλιο… Τι τα θες, τι τα γυρεύεις! Έπεσε βλέπεις και σε εγγόνι Παπά!

Το Μοναστήγι να ‘ναι καλά!

– Πάτερ, Πάτερ μισό λεπτό…
– Επειδή καταλαβαίνω πως νιώθεις άσχημα που δεν θέλω χγήματα, να σε βγάλω από τη δύσκολη θέση. Κέγασέ με 3 λίτγα Νάμα και είμαστε    εντάξει.
– Σε ποια ενορία είπατε πως λειτουργείτε Πάτερ;
– Α…ναι ναι  δεν είμαι από εδώ… είμαι από το Μοναστήγι…
– Θα έρθω να λειτουργηθώ με την Λολό! Οπωσδήποτε, οπωσδήποτε!
– Κάτσε Στρατηγέ! Που θα πας; Περίμενε!
– Από ποιο Μοναστήρι;
– Ααα μακγιά, μακγιά…
– Ωραία λοιπόν! Θα το κάνουμε διαφορετικά Πάτερ! Θα σας επισκεφτώ αυτήν την Κυριακή εκεί που λειτουργείτε και θα σας φέρω όχι 3, αλλά 5 λίτρα Νάμα για την Μονή.
– Καλύτεγα να μου τα δώσεις εδώ, γιατί εκεί τώγα…
– Καλά καλά, πες μου που είναι η Μονή και θα έρθω να σε βρω εγώ να στα δώσω εκεί την Κυριακή!
– Καλύτεγα να πηγαίνω τώγα… Τα λέμε μια άλλη φογά…
– Στο καλό!

Απαρηγόρητος…

Ο Στρατηγός έχει μείνει παγωτό!
– Δε μου λες; Για να έχουμε και το καλό ερώτημα, γιατί τον ξαπόστειλες έτσι τον έρμο;
– Τι να σου πω και σένα Στρατηγέ!!! Καλά, δεν πήρες χαμπάρι τίποτε;
– Σαν τι δηλαδή;
– Τι τα ‘χεις τα γαλόνια; Και καλά, πες, πως δεν ξέρεις τα λόγια του ψαλμού. Δεν είδες που κρατούσε ανάποδα το Ευαγγέλιο και υποτίθεται πως διάβαζε;;; Έχεις δει εσύ ποτέ αγιασμό χωρίς Σταυρό, χωρίς βασιλικό, χωρίς νερό, χωρίς θυμιατό, χωρίς καντήλι, χωρίς εικόνα;
– Μη μου το λες! Τι, ψευτοπαπάς; Τσαρλατάνος;
– Έ μα! Τζαμπατζής, τρακαδόρος ντε!
– Α τον αχαΐρευτο! Πώς την πάτησα εγώ έτσι, κοτζάμ Στρατηγός;;; Πώς την πάτησα έτσι, μου λες;
– Εμ! Είσαι ασυγκράτητος Στρατηγέ! Χείμαρρος! Δεν ακούς!
– Άλλο με απασχολεί εμένα τώρα…
– Τι είναι πάλι; Γιατί τρώγεσαι;
– Και εγώ που του φίλησα το βρωμόχερο! Ποιος ξέρει τι θα ‘χει πιάσει με δαύτο…!

Οι αυτοτελείς ιστορίες του κρασάδικου αποτελούν μια χιουμοριστική πλευρά της καθημερινότητας του μαγαζιού μας… Έτσι, για να γελάσουμε λίγο! Καθημερινά γεγονότα που έχουν συμβεί και γελάσαμε πολύ, για την ακρίβεια ακόμη γελάμε δηλαδή και πάντα καλοπροαίρετα! Ευτυχώς που συμβαίνουν και αυτά, γιατί η ζωή και κατ’ επέκταση η δουλειά, θέλουν γέλιο για να την παλέψεις! «Πρόσωπα και ονόματα είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα».

Share post

Πληκτρολογήστε και πατήστε Enter για αναζήτηση

Καλάθι Αγορών

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι.